Το κυνήγι του αγριόχοιρου

Ο μεγάλος βαθμός δυσκολίας στο κυνήγι του αγριόχοιρου ανάγκαζε ανέκαθεν τον κυνηγό, ήδη από την αρχαία εποχή, να συνεργάζεται με άλλους ομοίους του για να μπορεί να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Έτσι λοιπόν το κυνήγι του αγριόχοιρου χαρακτηρίζεται και σήμερα στο νόμο ως «ομαδικό» και ασκείται από ομάδες κυνηγών. Η δημιουργία της ομάδας γίνεται συνήθως από κυνηγούς γνωστούς μεταξύ τους, φίλους ή συγγενείς, που σταδιακά πλαισιώνουν τη συλλογική προσπάθεια. Η ομάδα δεν πρέπει να ξεπερνάει τα δέκα μέλη, όπως προβλέπει ο νόμος. Στο σημείο αυτό ο νομοθέτης προνόησε ορθός, αφού έλαβε υπόψη όλες τις παραμέτρους που διέπουν την κυνηγετική δραστηριότητα. Ο περιορισμός του αριθμού των συνεργαζόμενων κυνηγών στο κυνήγι του αγριόχοιρου στοχεύει όχι μόνο στην καθιέρωση συνθηκών ασφαλείας (λόγω του μεγάλου κινδύνου ατυχημάτων από τον συνωστισμό πολλών εμπλεκομένων), αλλά επιπλέον επιτρέπει και σημαντικές δυνατότητες διαφυγής του θηράματος, διασφαλίζοντας έτσι τον έντιμο χαρακτήρα της θήρας καθώς και τη διατήρηση των πληθυσμών του είδους σε επίπεδα αειφορίας που να εγγυώνται τη συνέχιση του κυνηγιού από τις μελλοντικές γενιές. Δυστυχώς ορισμένες φορές ο νόμος αναφορικά με τον αριθμό των μελών της ομάδας καταστρατηγείται από κάποιους, που προβάλλουν ανεδαφικές και ανούσιες δικαιολογίες για δήθεν μεγαλύτερη κάρπωση. Το μόνο κατόρθωμά τους είναι να απαξιώνουν την εντιμότητα και την άγρια ομορφιά του κυνηγιού, να αμαυρώνουν την εικόνα του κυνηγού στην κοινή γνώμη και να θέτουν παράλληλα σε σοβαρό κίνδυνο ζωής τον εαυτό τους και τους συγκυνηγούς τους. Τέτοιοι ανεγκέφαλοι άνθρωποι, θλιβεροί «κυνηγοί κρέατος», δεν έχουν θέση σε κυνηγετική ομάδα. Σημαντικό ρόλο σε μια ομάδα έχει η κυνηγετική παιδεία, η γνώση, η νομιμότητα και η αποτελεσματικότητα των μελών που την απαρτίζουν. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί εξαρχής η ομάδα σε σωστή βάση.

Πηγή: Sanglier-passion No 63. Jan. 2008

« Επιστροφή στο menu